Το ρολόι έδειχνε πια “παγωμένες ” δώδεκα. Είναι εκείνη η ώρα που κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει. Για άλλους αποτελεί ίσως πηγή έμπνευσης, και για άλλους πάλι το προσωπικό τους κολαστήριο. Οι δείκτες του μεγάλου, ξύλινου ρολογιού στον τοίχο του σαλονιού, γυρνούσαν αργά και σταθερά, φαινομενικά ίδια με όλες τις προηγούμενες φορές. Καθισμένοι απέναντι, παρακολουθούμε […]

Κι έτσι, ετοίμαζα για πολύν καιρό τις φτερούγες που θα με πετούσαν μακριά. Σμήλευα, προσέθετα, κι αφαιρούσα. Σαν να’θελε ο λογισμός μου να αλλάξει κατιτίς. Έγινα Θεός, κι έκανα ό,τι ήθελα, δίχως στάλα να ανταριάζω το μέσα μου Κι αυτή η μέρα γίνηκε, έφτασε! Σημάδια που πεισματικά αγνοούσα. Κινήσεις που εγωιστικά παραδεχόμουν. Όλα σε μια […]

Τη μέρα εκείνη δεν ήξερε τι να περιμένει. Δεν ήξερε τι θα συμβεί. Κι εκείνη η μέρα δεν άργησε να έρθει. Χρειάστηκε μονάχα μια ώρα και το είχε βρει στα μάτια εκείνου. Ξέρετε, πολλές φορές οι άνθρωποι τείνουν να μην πιστεύουν πως θα τους συμβούν καλά πράγματα. Πιστεύουν πως ,ίσως, δεν τους αξίζουν. Η αλήθεια, […]

Αμέτρητες είναι εκείνες οι φορές που στην ουσία τους δεν χρειάστηκε να αποφασίσουμε για κάτι. Από τη στιγμή που έχουμε επιλεχθεί για να υπάρξουμε σ’αυτόν τον κόσμο, η επιλογή καθίσταται κι αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού μας. Από την άλλη πλευρά, κανείς ποτέ δεν αναρωτήθηκε το λόγο που αυτές οι επιλογές είναι καμιά φορά λιγάκι παραστρατημένες […]

Από μικρό παιδί αναρωτιόμουν γιατί οι άνθρωποι τείνουν συνεχώς να αλλάζουν παρέες, συντρόφους, φίλους και κύκλους, μην ξέροντας μάλλον κι οι ίδιοι καν πως ο φαύλος κύκλος του να “πηγαινοέρχεσαι”, -δυστυχώς-, δεν θα κλείσει ποτέ.   Αν με ρωτήσει κανείς τώρα για τους παιδικούς μου φίλους, η μοναδική μου αντίδραση θα είναι αρχικά το απόλυτο […]