Φεύγοντας, μου είπες να προσέχω… Ξέρετε, είναι από’ κείνες τις φράσεις που εμείς οι άνθρωποι επιζητούμε μανιωδώς να τις ΄΄συνδέσουμε΄΄με ανεκπλήρωτους έρωτες, απωθημένα, αγάπες και σχέσεις πρόχειρα γεφυρωμένες χωρίς κανένα παρόν. Από εκείνες που δε θα ευδοκιμούσαν σε κανένα μέλλον, και πιθανότατα, δε θα αποκτούσαν και κανένα παρελθόν ώστε να αναπολείς και να αφηγείσαι.   Όχι… […]

Μόλις το 1930, μετά την εμφάνιση του Νίκου Καζαντζάκη στη μεταψυχαρική πεζογραφία, ξεπροβάλλει η προσωπικότητα του Γιώργου Σεφεριάδη, κατά κόσμον γνωστός με το φιλολογικό του προσωνύμιο ως Γιώργος Σεφέρης. Πρόκειται όχι μονάχα για ένα χαρισματικά πηγαίο ταλέντο, μα και για μια ανανεωτικά ολόφρεσκη μορφή στα λογοτεχνικά δρώμενα. Κάτι έχει αλλάξει στην δεκαετία του 1930, κι […]

Κι έκλαψα, έκλαψα κι απόκαμα όλα τα βάσανα, όλα τα βάρη που κουβαλούσε βαθιά μέσα της η ψυχή μου. Μάλλον φταίει που καμωμένες θα’θελε κανείς να λέγει πως είναι πολλές οι ριμάδες οι αμαρτίες μέσα μου. Κοντοστάθηκα λίγο στην άκρη του κρεβατιού, απέναντι από το μεγάλο φωτεινό, – κάποιες φορές -, παράθυρο. Κι εκείνη σαν […]

Ξέρεις, καμιά φορά τα καταφέρνω και κρύβομαι καλά απ’ αυτό που είμαι. Όχι επειδή δεν έχω επιλογή, αλλά γιατί κάθε φορά γίνομαι ολοένα και καλύτερος στο να ‘’εξαφανίζω’’ αυτό που είμαι. Τόσο ανατριχιαστικά που μπορεί πλέον να μην ξέρω ποιός είμαι, γιατί είμαι κι αν είμαι… Γιατί είμαι; Αν είμαι… Και σε ποιόν ή σε […]